Situationeel leidinggeven

Sturing en ondersteuning

Leidinggevenden hebben te maken met zowel taken als mensen. Om resultaten te bereiken, zijn daarom twee vormen van gedrag belangrijk:

Sturing

Sturing is taakgericht gedrag: de mate waarin de leidinggevende duidelijkheid geeft over taken, verantwoordelijkheden en verwachtingen. Denk aan:

• Wat moet er gebeuren?
• Hoe moet het gebeuren?
• Wanneer moet het gebeuren?
• Waar en waarmee?
• Wie doet wat?

Ondersteuning

Ondersteuning is relatiegericht gedrag: de mate waarin de leidinggevende investeert in de relatie en tweerichtingscommunicatie. Denk aan:

• Luisteren en doorvragen.
• Aanmoedigen en motiveren.
• Voorwaarden creëren.
• Toelichten en uitleg geven.
• Begrip tonen.
• Aansluiten bij de behoeften en situatie van de medewerker.

De combinatie van sturing en ondersteuning vormt de basis voor de vier stijlen van situationeel leidinggeven.

Competentie van de medewerker

Om effectief leiding te geven, is het belangrijk om bij het verdelen van taken in te schatten of een medewerker de taak succesvol kan uitvoeren. De kernvraag is: Wie kan wat?

Daarvoor kijk je naar de competentie van de medewerker: de mate waarin iemand in staat én bereid is om een taak succesvol uit te voeren. Twee aspecten zijn daarbij belangrijk:

1. Bekwaamheid

Heeft de medewerker de benodigde kennis, ervaring en vaardigheden om de taak uit te voeren?

2. Bereidheid

Heeft de medewerker voldoende motivatie en zelfvertrouwen om de taak op zich te nemen en uit te voeren?

Door beide aspecten mee te nemen, kun je beter bepalen welke mate van sturing en ondersteuning de medewerker nodig heeft.